Ципрокс в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению ципрокса в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора ципрокса, взаимодействие с другими лекарствами, применение ципрокса (раствор) при беременности. Инструкции: Ципрокс в таблетках;
Торговое название: Ципрокс
Международное название: Ципрофлоксацин
Лекарственная форма: Раствор для инфузий 0,2 % 100 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01M Антибактериальные средства группы хинолонов
J01M A Фторхинолоны
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Противомикробные препараты - производные хинолона. Фторхинолоны. Ципрофлоксацин. Код АТХ J01MA02
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте, при температуре не выше 30 оС. Не замораживать! Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Прозрачный бесцветный или со слегка желтоватым оттенком раствор без видимых частиц.

Состав ципрокса в растворе

100 мл препарата содержат
100 мл препараттың құрамында

Активное вещество ципрокса

ципрофлоксацин 200 мг
200 мг ципрофлоксацин

Вспомогательные вещества в ципроксе

натрия хлорид, кислота молочная, динатрия эдетат, кислота лимонная моногидрат, натрия гидроксид, кислота хлороводородная, вода для инъекций
натрий хлориді, сүт қышқылы, динатрий эдетаты, лимон қышқылының моногидраты, натрий гидроксиді, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора ципрокса

Инфекционно-воспалительные заболевания, вызванные чувствительными к препарату микроорганизмами:
  • острый бронхит, обострение хронического бронхита, муковисцидоз, пневмония
  • инфекции почек и мочевыводящих путей (цистит, пиелонефрит);
  • гонорея, послеродовые инфекции, генитальные инфекции (простатит, аднексит)
  • средний отит, синусит
  • перитонит, холецистит, холангит
  • инфекции кожи и мягких тканей, вызванные грамотрицательными бактериями
  • септический артрит, остеомиелит
  • сепсис
  • профилактика и лечение инфекций у больных со сниженным иммунитетом (на фоне терапии иммунодепрессантами)
Препаратқа сезімтал микроорганизмдерден болған жұқпалы-қабыну ауруларында:
  • жедел ағымды бронхит, созылмалы бронхиттің өршуі, муовисцидоз, пневмония
  • бүйрек және несеп шығару жолдарының жұқпаларында (циститте, пиелонефритте )
  • соз, босанғаннан кейінгі жұқпалар, генитальді жұқпалар ( простатит, аднексит)
  • ортаңғы отит, синусит
  • перитонит, холецистит, холангит
  • грамтеріс бактериялардан туындаған тері және жұмсақ тіндердің жұқпалары
  • сепсистік артрит, остеомиелит
  • сепсис
  • иммунитеті төмендеген науқастарда жұқпалардың алдын алуға және емдеуге (иммунодепрессанттармен емдеу аясында)

Противопоказания ципрокса в растворе

  • повышенная чувствительность к ципрофлоксацину или другим препаратам из группы фторхинолонов, вспомогательным компонентам препарата
  • псевдомембранозный колит
  • дефицит глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы
  • беременность, период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • одновременный прием с тизанидином
С осторожностью назначают препарат при атеросклерозе сосудов головного мозга, нарушениях мозгового кровообращения, психических заболеваниях, эпилепсии, судорожном синдроме, выраженной почечной или печеночной недостаточности, пациентам пожилого возраста.
  • ципрофлоксацинге немесе фторхинолондар тобының басқа да препараттарына, препараттың қосымша компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • жалғанжарғақшалы колит
  • глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы
  • жүктілік, лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалар және жасөспірімдерге
  • тизанидинмен бір мезгілде қабылдау
Ми қантамырларының атеросклерозында, ми қан айналымы бұзылғанда, психикалық ауруларда, эпилепсияларда, құрысу синдромында, бүйрек немесе бауыр қызметінің айқын жеткіліксіздігінде, егде жастағы емделушілерге препаратты абайлап тағайындайды.

Побочные действия раствора ципрокса

Часто(≥1/100 до <1/10)
  • тошнота, диарея
  • местные реакции в месте инъекции
Нечасто(≥1/1000 до <1/100)
  • анорексия
  • психомоторная гиперактивность/ажитация
  • головокружение, головная боль, бессонница
  • нарушение вкуса, рвота, боль в животе, диспепсия, метеоризм
  • снижение аппетита
  • повышение активности "печеночных" трансаминаз и щелочной фосфатазы, гипербилирубинемия, повышение амилазы
  • кожный зуд, сыпь, крапивница
  • боли в конечностях, спине, груди
  • артралгия
  • эозинофилия
  • почечная недостаточность
  • астения, лихорадка
Редко(≥1/10000 до <1/1000)
  • суперинфекции (кандидоз, псевдомембранозный колит, очень редко возможен с фатальным исходом)
  • лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения, тромбоцитоз
  • аллергические реакции
  • ангионеврический отек, в т.ч. отек лица или гортани
  • гипергликемия, гиперкреатининемия, гипопротромбинемия
  • нарушение координации, повышенная утомляемость, тревожность, "кошмарные" сновидения
  • депрессия (изредка прогрессирующая до суицидальных мыслей/поведения, в которых пациент может причинить себе вред, совершить суицид), галлюцинации
  • тревожность, тремор, судороги, включая эпилептический статус, периферическая паралгезия (аномалия восприятия чувства боли), головокружение
  • парестезия, дизестезия, периферическая нейропатия
  • нарушение зрения (диплопия)
  • шум в ушах, снижение слуха
  • тахикардия
  • вазодилятация, гипотензия, желудочковая аритмия, васкулит, обмороки
  • одышка (включая астму)
  • холестатическая желтуха (особенно у пациентов с перенесенными заболеваниями печени), гепатит, печеночная недостаточность
  • фотосенсибилизация
  • артрит, миалгия, повышение мышечного тонуса, мышечный спазм
  • почечная недостаточность, гематурия, кристаллурия (прежде всего при щелочной моче и низком диурезе), тубулоинтерстициальный нефрит
  • отеки, потливость (гипергидроз)
Очень редко(<1/10000)
  • гемолитическая анемия, агранулоцитоз, панцитопения (жизнеугрожающая), угнетение кроветворения (жизнеугрожающее)
  • анафилактические реакции, анафилактический шок (жизнеугрожающий), сывороточная болезнь
  • психотические реакции (изредка прогрессирующие до суицидальных мыслей/поведения, в которых пациент может причинить себе вред, совершить суицид)
  • мигрень, нарушение координации, спутанность сознания, нарушение походки, нарушения вкуса и обоняния, повышение внутричерепного давления
  • нарушение зрения (диплопия, изменение цветовосприятия)
  • панкреатит
  • васкулит
  • гепатонекроз (в очень редких случаях прогрессирующий до жизнеугрожающей печеночной недостаточности)
  • дизурия, полиурия, задержка мочи, альбуминурия, уретральные кровотечения, альбуминурия, снижение азотовыделительной функции почек, интерстициальный нефрит
  • точечные кровоизлияния на коже (петехии), узловая эритема, мультиформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла)
  • образование волдырей
  • острый генерализованный пустулез
  • "приливы" крови к лицу
  • разрывы сухожилий, преимущественно Ахиллова сухожилия, тендовагинит, мышечная слабость, обострение симптомов миастении гравис, артропатия
С неизвестной частотой
  • периферическая нейропатия
  • нарушения сердечного ритма, torsades de pointes (преимущественно у пациентов с фактором риска удлинения интервала QT), удлинение интервала QT на ЭКГ
  • острый генерализованный экзантематозный пустулез
  • повышение МНО (международное нормализованное отношение (у пациентов, получавших антагонисты витамина К))
  • диспноэ (включая астматическое состояние)
Жиі(≥1/100 ден <1/10 дейін)
  • жүрек айнуы, диарея
  • инъекция орнындағы жергілікті реакциялар
Жиі емес (≥1/1000 ден <1/100 дейін)
  • анорексия
  • психомоторлық жоғары белсенділік/ажитация
  • бас айналу, бас ауыру, ұйқысыздық
  • дәм сезудің бұзылуы, құсу, іш ауыруы, диспепсия, метеоризм
  • тәбеттің төмендеуі
  • "бауыр" трансаминазалары және сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы, гипербилирубинемия, амилазаның жоғарылауы
  • терінің қышынуы, бөртпе, есекжем
  • аяқ-қолдың, арқаның, кеуденің ауыруы
  • артралгия
  • эозинофилия
  • бүйрек жеткіліксіздігі
  • астения, қызба
Сирек (≥1/10000 ден <1/1000 дейін)
  • асқын жұқпалар (кандидоз, жалғанжарғақшалы колит, өте сирек өліммен аяқталуы мүмкін)
  • лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения, тромбоцитоз
  • аллергиялық реакциялар
  • ангионевротикалық ісіну, оның ішінде беттің немесе көмекейдің ісінуі
  • гипергликемия, гиперкреатининемия, гипопротромбинемия
  • үйлесімділіктің бұзылуы, жоғары қажығыштық, үрейлену, "шым- шытырық" түс көру
  • депрессия (ішінара суицидтік ойларға /мінез-құлыққа дейін өршитін, ондайда емделуші өзіне зиян келтіруі, өзіне - өзі қол жұмсауы мүмкін), елестеулер
  • үрейлену, тремор, құрысулар, эпилепсиялық статусты қоса алғанда, шеткергі паралгезия (ауыру сезімін қабылдаудың аномалиясы), бас айналу
  • парестезия, дизестезия, шеткергі нейропатия
  • көрудің бұзылуы (диплопия)
  • құлақтағы шуыл, естудің төмендеуі
  • тахикардия
  • вазодилятация, гипотензия, қарыншалық аритмия, васкулит, естен тану
  • ентігу (демікпені қоса алғанда)
  • холестатикалық сарғаю (әсіресе бауыр ауруын өткерген емделушілерде), гепатит, бауыр жеткіліксіздігі
  • фотосенсибилизация
  • артрит, миалгия, бұлшықет тонусының жоғарылауы, бұлшықет түйілуі
  • бүйрек жеткіліксіздігі, гематурия, кристаллурия (бәрінен бұрын сілтілі несепте және төмен диурезде), тубулоинтерстициальді нефрит
  • ісінулер, тершеңдік (гипергидроз)
Өте сирек (<1/10000)
  • гемолитикалық анемия, агранулоцитоз, панцитопения (өмірге қауіп төндіретін ), қан түзілудің бәсеңдеуі (өмірге қауіп төндіретін)
  • анафилактикалық реакциялар, анафилактикалық шок (өмірге қауіп төндіретін), сарысу құю ауруы
  • психоздық реакциялар (ішінара суицидтік ойларға /мінез-құлыққа дейін өршитін, ондайда емделуші өзіне зиян келтіруі, өзіне - өзі қол жұмсауы мүмкін)
  • бас сақинасы, үйлесімділіктің бұзылуы, сананың шатасуы, жүрістің бұзылуы, дәм және иіс сезудің бұзылуы, бас сүйекішілік қысымның жоғарылауы
  • көрудің бұзылуы (диплопия, түстерді қабылдаудың өзгеруі )
  • панкреатит
  • васкулит
  • гепатонекроз (өте сирек жағдайларда өмірге қауіп төндіретін бауыр жеткіліксіздігіне дейін өршитін)
  • дизурия, полиурия, несептің іркілуі, альбуминурия, уретралық қан кетулер, альбуминурия, бүйректің азот бөліп-шығару қызметінің төмендеуі, интерстициальді нефрит
  • терідегі нүктелік қанталаулар (петехиялар), түйінді эритема, мультиформалы экссудативті эритема (оның ішінде Стивенс-Джонсон синдромы), уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы)
  • күлбіреуіктердің түзілуі
  • жедел жайылған пустулез
  • "ысынулар" бетке қан тебу
  • сіңірлердің үзілуі, көбіне Ахиллов сіңірінің, тендовагинит, бұлшықеттің әлсіздігі, миастения гравис симптомдарының өршуі, артропатия
Белгісіз жиілікпен
  • шеткергі нейропатия
  • жүрек ырғағының бұзылуы, torsades de pointes (көбіне QT аралығының ұзару қаупі факторы бар емделушілерде), ЭКГ де QT аралығының ұзаруы
  • жедел жайылған экзантематозды пустулез
  • ХҚҚ жоғарылауы (халықаралық қалыптасқан қатынас (К витамині антагонистерін қабылдаған емделушілерде))
  • диспноэ (демікпелік жағдайды қоса алғанда)

Особые указания к применению

Тяжелые инфекции и смешанные инфекции, вызванные грамположительными и анаэробными патогенами
Монотерапия ципрофлоксацином не подходит для лечения тяжелых инфекций и инфекций, вызванных грамположительными или анаэробными патогенами. При таких инфекциях Ципрокс должен быть назначен с другими соответствующими антибактериальными средствами.

Стрептококковые инфекции (в том числе Streptococcus pneumoniae)
Ципрокс не рекомендуется для лечения стрептококковых инфекций из-за неадекватной эффективности.

Инфекции половых путей
Орхоэпидидимит и воспалительные заболевания малого таза могут быть вызваны фторхинолонорезистентными гонококками. При орхоэпидидимите и воспалительных заболеваниях малого таза, использование Ципрокса следует рассматривать только в сочетании с другим соответствующим антибактериальным средством (например, цефалоспорины), так как устойчивость гонококков к ципрофлоксацину не может быть исключена. Если клиническое улучшение не будет достигнуто через 3 дня лечения, терапия должна быть пересмотрена.

Инфекции мочевыводящих путей
Рекомендуется принимать во внимание устойчивость кишечной палочки к фторхинолонам.

Интраабдоминальные инфекции
Есть ограниченные данные об эффективности ципрофлоксацина в лечении послеоперационных интраабдоминальных инфекций.

Диарея путешественников
При выборе препарата следует учитывать информацию по резистентности к ципрофлоксацину соответствующих патогенов в посещаемых странах.

Инфекции костей и суставов
Ципрокс следует использовать в комбинации с другими антимикробными препаратами в зависимости от результатов микробиологических данных.

Осложненные инфекции мочевыводящих путей и пиелонефрит
Лечение Ципроксом инфекций мочевыводящих путей следует рассматривать только тогда, когда другие методы лечения не могут быть использованы, и должны быть основаны на результатах микробиологических данных.

Другие тяжелые инфекции
Лечение других тяжелых инфекций проводят в соответствии с официальными рекомендациями, или после тщательной оценки пользы/риска когда другие методы лечения не могут быть использованы, или после несоответствия обычной терапии, и когда микробиологические данные могут оправдать использование Ципрокса. Применение ципрофлоксацина для конкретных тяжелых инфекций, кроме упомянутых выше, не было изучено при клинических испытаниях и клинический опыт ограничен.

Повышенная чувствительность
Гиперчувствительность и аллергические реакции, включая анафилактический шок и анафилактоидные реакции, могут произойти после однократного приема ципрофлоксацина и могут быть опасными для жизни. Если такая реакция имеется следует прекратить применение Ципрокса.

Костно-мышечная система
Ципрокс не должен применяться у пациентов с заболеваниями сухожилий, связанных с хинолонами в анамнезе. Ципрокс может быть назначен после проведения микробиологических исследований и оценки польза/ риск, при лечении некоторых серьезных инфекций, в случае неудачи стандартной терапии или бактериальной устойчивости. Тендинит и разрыв сухожилий (особенно Ахиллова сухожилия), иногда двусторонний, может произойти при применении Ципрокса, даже в течение первых 48 часов лечения. Воспаление и разрывы сухожилий могут произойти даже после нескольких месяцев при прекращении терапии Ципроксом. Риск возникновения тендопатии может быть увеличен у пожилых пациентов или у пациентов, принимающих одновременно лечение кортикостероидами. При подозрении на тендинит (болезненный отек, воспаление) лечение Ципроксом должно быть прекращено. Следует держать пораженную конечность в состоянии покоя. Ципрофлоксацин следует использовать с осторожностью у пациентов с миастенией.

Фотосенсибилизация
Пациентам, принимающим Ципрокс, следует избегать прямого воздействия солнечных лучей во время лечения.

Центральная нервная система
Ципрокс, как и другие хинолоны, может вызвать судороги или снижение судорожного порога. Сообщалось о случаях эпилептического статуса. Ципрокс следует использовать с осторожностью у пациентов с нарушениями ЦНС, которые могут быть предрасположены к припадкам. При возникновении припадков прием Ципрокса должен быть прекращен. Психические реакции могут возникать даже после первого приема Ципрокса. В редких случаях депрессия или психоз могут прогрессировать до суицидальных мыслей/поведения, при которых пациент может причинить себе вред, совершить суицид. В таких случаях Ципрокс следует отменить.

Случаи полинейропатии (на основе неврологических симптомов, таких как боль, жжение, нарушения чувствительности или мышечная слабость, отдельно или в комбинации) были зарегистрированы у пациентов, получавших ципрофлоксацин. Ципрокс следует отменить у пациентов с симптомами нейропатии, включая боль, жжение, покалывание, онемение и/или слабость для того, чтобы предотвратить развитие необратимых состояний.

Заболевания сердца
Следует соблюдать осторожность при использовании фторхинолонов, включая Ципрокс, у больных с известными факторами риска удлинения интервала QT, таких как, например:
  • врожденный синдром удлинения QT
  • одновременное применение препаратов, которые удлиняют интервал QT (антиаритмические препараты класса IA и III, трициклические антидепрессанты, макролиды, нейролептики)
  • с нарушением электролитного дисбаланса (гипокалиемия, гипомагниемия)
  • заболевания сердца (сердечная недостаточность, инфаркт миокарда, брадикардия)
С осторожностью применять Ципрокс у пациентов пожилого возраста и женщин, которые могут быть более чувствительны к препаратам, удлиняющим интервал QT.

Желудочно-кишечный тракт
При возникновении во время или после лечения препаратом Ципрокс тяжелой и длительной диареи следует исключить диагноз псевдомембранозного колита, который требует немедленной отмены препарата Ципрокс и назначения соответствующего лечения. Антиперистальтические препараты противопоказаны в этой ситуации.

Заболевания почек и мочевыделительной системы
В период лечения Ципроксом необходимо обеспечить достаточное количество жидкости при соблюдении нормального диуреза.

Нарушение функции почек
Поскольку Ципрокс в основном выводится в неизмененном виде через почки необходима корректировка дозы у пациентов с нарушениями функции почек, чтобы избежать увеличения побочных реакций из-за накопления ципрофлоксацина.

Гепатобилиарная система
Были зарегистрированы случаи некроза печени и опасной для жизни печеночной недостаточности. В случае любых признаков и симптомов заболеваний печени (анорексия, желтуха, потемнение мочи, зуд) лечение должно быть прекращено.

Дефицит глюкозо-6-фосфат-дегидрогеназы
Были зарегистрированы гемолитические реакции у больных с дефицитом глюкозо-6-фосфат-дегидрогеназы. Не следует назначать Ципрокс таким пациентам, если потенциальная польза не превышает возможный риск.

Устойчивость
Во время или после курса лечения Ципроксом бактерии, которые демонстрируют устойчивость к ципрофлоксацину могут вызвать суперинфекции. При длительном лечении становятся устойчивыми внутрибольничные инфекции и/или инфекции, вызываемые штаммами Staphylococcus и Pseudomonas.

Цитохром P450
Ципрофлоксацин ингибирует CYP1A2 и может привести к повышенной концентрации веществ, метаболизирующихся этим ферментом (например, теофиллин, клозапин, оланзапин, ропинирол, тизанидин, дулоксетин).

Взаимодействие с лабораторными тестами
При лабораторных исследованиях активность ципрофлоксацина в отношении микобактерий туберкулеза может дать ложно-отрицательные бактериологические результаты в образцах от пациентов, в настоящее время принимающих Ципрокс.

Реакции в месте инъекции
Реакции в месте введения возникают при внутривенном введении, если время инфузии составляет 30 минут или меньше. Они могут появляться как местные реакции кожи, которые быстро исчезают после завершения инфузии. Последующие внутривенные введения не противопоказаны, если реакции не повторяются или не ухудшаются.

NaCl нагрузки
Пациенты, для которых потребление натрия имеет медицинские противопоказания (пациенты с застойной сердечной недостаточностью, почечная недостаточность, нефротический синдром и др.) должны учитывать содержание натрия хлорида в Ципроксе.

Беременность и период лактации
В качестве меры предосторожности предпочтительно избежать использования ципрофлоксацина во время беременности.

Кормление грудью
Ципрофлоксацин выделен в грудном молоке. Из-за потенциального риска суставного повреждения, ципрофлоксацин не должен использоваться во время кормления грудью.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
При применении препарата следует воздерживаться от занятий потенциально опасными видами деятельности, требующих повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Ауыр жұқпалар және грамоң және анаэробты патогендерден туындаған аралас жұқпалар
Ципрофлоксацинмен монотерапия ауыр жұқпалар мен грамоң және анаэробты патогендерден туындаған аралас жұқпаларды емдеуге жарамайды. Мұндай жұқпаларда Ципрокс басқа да бактерияларға қарсы тиісті дәрілермен бірге тағайындалуы тиіс.

Стрептококктық жұқпалар (оның ішінде Streptococcus pneumoniae)
Ципрокс талапқа сай емес тиімділігіне байланысты стрептококктық жұқпаларды емдеу үшін ұсынылмайды.

Жыныс жолдарының жұқпалары
Орхоэпидидимит және кіші жамбастың қабыну аурулары фторхинолонға төзімді гонококктардан туындауы мүмкін. Орхоэпидидимитте және кіші жамбастың қабыну ауруларында Ципроксты пайдалануды тек басқа бактерияларға қарсы тиісті дәрілермен (мысалы, цефалоспориндер) біріктіре қарастыру керек, өйткені гонококктың ципрофлоксацинге төзімділігін жоққа шығаруға болмайды. Егер 3 күн емдеуден кейін клиникалық жақсаруға қол жетпесе, емді қайта қарау керек.

Несеп шығару жолдарының жұқпалары
Ішек таяқшасының фторхинолондарға төзімділігін назарға алу ұсынылады.

Интраабдоминальді жұқпалар
Операциядан кейінгі интраабдоминальді жұқпаларды емдеудегі ципрофлоксациннің тиімділігі жөнінде мәліметтер шектеулі.

Саяхатшылар диареясы
Препаратты таңдау кезінде барған елдердегі тиісті патогендердің ципрофлоксацинге төзімділігі жайлы ақпаратты ескеру керек.

Сүйек және буын жұқпалары
Ципроксты басқа микробқа қарсы препараттармен микробиологиялық мәліметтердің нәтижесіне байланысты біріктіріп пайдалану керек.

Несеп шығару жолдарының асқынған жұқпалары және пиелонефрит
Несеп шығару жолдарының жұқпасын Ципрокспен емдеуді емнің басқа тәсілдерін пайдалану мүмкін болмағанда ғана қарастыруға болады, және ол микробиологиялық мәліметтердің нәтижесіне негізделуі тиіс.

Басқа да ауыр жұқпалар
Басқа да ауыр жұқпаларды емдеу ресми ұсынымдарға сәйкес, немесе емдеудің басқа тәсілін пайдалану мүмкін болмағанда пайда/қаупін мұқият бағалаудан кейін, немесе әдеттегі ем сәйкес келмегеннен кейін, және микробиологиялық мәліметтер Ципроксты пайдалануды ақтауы мүмкін болғанда жүргізіледі. Ципрофлоксацинді жоғарыда ескерілгендерден басқа, нақты ауыр жұқпалар үшін қолдану клиникалық сынақтарда зерттелмеген, және клиникалық тәжірибе шектеулі.

Жоғары сезімталдық
Аса жоғары сезімталдық және аллергиялық реакциялар, анафилактикалық шокты және анафилактоидты реакцияларды қоса алғанда, ципрофлоксацинді бір рет қабылдағаннан кейін пайда болуы мүмкін және өмірге қауіп төндіруі мүмкін. Егер мұндай реакциялар болса Ципроксты қолдануды тоқтату керек.

Сүйек – бұлшықет жүйесі
Ципрокс сыртартқысында хинолондармен байланысты сіңір аурулары бар емделушілерге қолданылмауы тиіс. Ципроксты микробиологиялық тексерулер жүргізілгеннен және пайда/ қауіпті бағалаудан кейін, кейбір күрделі жұқпаларды емдеу кезінде стандартты ем сәтсіз болғанда немесе бактериялық төзімділікте тағайындауға болады.Тендинит және сіңірлердің үзілуі (әсіресе Ахиллов сіңірі ), кейде екіжақты, Ципроксты қолдану кезінде тіпті емдеудің алғашқы 48 сағатында жүруі мүмкін. Сіңірлердің қабынуы және үзілуі тіпті Ципрокспен емді тоқтатқаннан кейін бірнеше айдан кейін де жүруі мүмкін. Тендопатияның пайда болу қаупі егде жастағы емделушілерде немесе бір мезгілде кортикостероидтармен ем қабылдап жүрген емделушілерде жоғарылауы мүмкін. Тендинитке күдіктенген кезде (ауырсынатын ісіну, қабыну) Ципрокспен емдеу тоқтатылуы тиіс. Зақымданған аяқты тыныштықта ұстау керек. Ципрофлоксацинді миастениясы бар емделушілерге сақтықпен пайдалану керек.

Фотосенсибилизация
Ципрокс қабылдайтын емделушілер емдеу уақытында тікелей күн сәулесінің әсерінен аулақ болғаны дұрыс.

Орталық жүйке жүйесі
Ципрокс, басқа да хинолондар сияқты, құрысуды туындатуы немесе құрысу шегін төмендетуі мүмкін. Эпилепсиялық статус жағдайлары туралы хабарланған. Ципроксты ОЖЖ бұзылулары бар науқастарға абайлап қолдану керек, олар ұстамаларға бейімірек болуы мүмкін. Ұстама пайда болған кезде Ципрокс тоқтатылуы тиіс. Психикалық реакциялар Ципроксты тіпті алғаш қабылдағаннан кейін де пайда болуы мүмкін. Сирек жағдайларда депрессия немесе психоз суицидальді ойларға/мінез-құлыққа дейін өршуі мүмкін, мұндайда емделушілер өз - өзіне зиян келтіруі, өзіне қол жұмсауы мүмкін. Мұндай жағдайларда Ципроксты тоқтату керек.

Полинейропатия жағдайы (ауыру, шымылдатып ашыту, сезімталдықтың бұзылуы немесе бұлшықеттің әлсіздігі сияқты, жекелей немесе біріккен жүйкелік симптомдар негізінде) ципрофлоксацин қабылдап жүрген емделушілерде тіркелген. Ципроксты ауыру, шымылдатып ашыту, шаншу, ұю және/немесе әлсіздікті қоса алғанда нейропатия симптомдары бар емделушілерде, қайтымсыз жағдайларды болдырмау үшін тоқтату қажет.

Жүрек аурулары
Ципроксты қоса, фторхинолондарды пайдалану кезінде QT аралығының ұзару қаупінің төмендегідей белгілі факторы бар науқастарға сақтық керек, мысалы:
  • туа біткен QTаралығының ұзару синдромы
  • QT аралығын ұзартатын препараттарды бір мезгілде қабылдау (аритмияға қарсы IA және III класты препараттар, үшциклды антидепрессанттар, макролидтер, нейролептиктер)
  • электролиттік теңгерімнің бұзылуы (гипокалиемия, гипомагниемия)
  • жүрек аурулары (жүрек қызметінің жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия)
Ципроксты QT аралығын ұзартатын препараттарға сезімтал болуы мүмкін егде жастағы емделушілерге және әйелдерге сақтықпен қолдану керек.

Асқазан-ішек жолдары
Ципрокс препаратымен емдеу уақытында немесе емдеуден кейін ауыр және ұзаққа созылған диарея пайда болса, жалғанжарғақшалы колит диагнозын жоққа шығару керек, ол Ципрокс препаратын шұғыл тоқтатуды және тиісті ем тағайындауды қажет етеді. Перистальтикаға қарсы препараттар мұндай жағдайда қарсы көрсетілімде.

Бүйрек және несеп бөліп-шығару жүйесінің аурулары
Ципрокспен емделу кезеңінде қалыпты диурезді сақтай отырып сұйықтықтың жеткілікті мөлшерімен қамтамасыз ету қажет.

Бүйрек қызметінің бұзылуы
Поскольку Ципрокс негізінен өзгермеген түрде бүйрек арқылы шығарылатын болғандықтан, бүйрек қызметінің бұзылуы бар емделушілерде ципрофлоксациннің жинақталуына байланысты жағымсыз реакциялардың артуын болдырмас үшін дозасын түзету қажет.

Гепатобилиарлы жүйе
Бауыр некрозы және өмірге қауіпті бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелген. Бауыр ауруларының кез келген белгілері мен симптомдарында (анорексия, сарғаю, несептің күңгірттенуі, қышыну) емдеуді тоқтату қажет.

Глюкозо-6-фосфат-дегидрогеназа тапшылығы
Глюкозо-6-фосфат-дегидрогеназа тапшылығы бар науқастарда гемолитикалық реакциялар тіркелген. Егер потенциалды пайдасы ықтимал қауіптен асып түспесе, мұндай емделушілерге Ципроксты тағайындамаған жөн.

Төзімділік
Ципрокспен емделу кезінде немесе емдеу курсынан кейін ципрофлоксацинге төзімділік көрсететін бактериялар асқын жұқпаларды туындатуы мүмкін. Ұзақ емделген кезде ауруханаішілік жұқпалар және/немесе Staphylococcus және Pseudomonas штаммдарынан туындайтын жұқпалар төзімді бола бастайды.

Цитохром P450
Ципрофлоксацин CYP1A2 тежейді және осы ферментпен метаболизденетін заттардың (мысалы, теофиллин, клозапин, оланзапин, ропинирол, тизанидин, дулоксетин) концентрациясының жоғарылауына алып келуі мүмкін.

Зертханалық тесттермен өзара әрекеттесуі
Зертханалық тексерулер кезінде қазіргі кезде Ципрокс қабылдап жүрген емделушілерден алынған үлгілерде ципрофлоксациннің туберкулез микобактериясына қатысты белсенділігі жалған-теріс бактериологиялық нәтиже беруі мүмкін.

Инъекция орнындағы реакциялар
Енгізу орнындағы реакциялар, егер инфузия уақыты 30 минутты немесе одан аз уақытты құрайтын болса, көктамыр ішіне енгізу кезінде пайда болады. Олар инфузия аяқталғаннан кейін жылдам қайтатын, терінің жергілікті реакциялары сияқты пайда болуы мүмкін. Егер реакциялар қайталанбаса немесе нашарлап кетпесе, келесі көктамырішілік енгізулерді қолдануға болады.

NaCl жүктемелері
Натрийді тұтынуға медициналық қарсы көрсетілімі бар емделушілер үшін (іркілген жүрек жеткіліксіздігі бар науқастар, бүйрек жеткіліксіздігі, нефротикалық синдром және т.б.) Ципрокс құрамындағы натрия хлоридінің мөлшерін ескеру қажет.

Жүктілік және лактация кезеңі
Сақтық шаралары ретінде жүктілік кезінде ципрофлоксацинді пайдаланбаған дұрыс.

Емшек емізу
Ципрофлоксацин емшек сүтіне бөлінеді. Буын зақымдануының потенциалды қаупіне байланысты, ципрофлоксацин емшек емізу кезеңінде қолданылмауы тиіс.

Дәрілік заттың көлікті және қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Препаратты қолданған кезде зейінді жұмылдыруды және психомоторлы реакциялардың шапшаңдығын қажет ететін қауіпті қызмет түрлерімен айналысуды тоқтата тұрған жөн.

Дозировка и способ применения

Взрослым при неосложненных инфекциях мочевыводящих путей, инфекциях нижних отделов дыхательных путей разовая доза составляет 400 мг, при осложненных инфекциях мочевыводящих путей, при тяжелых инфекциях – разовая доза 400 мг; кратность введения 2 раза в сутки. При необходимости в/в лечения особо тяжелых, угрожающих жизни или рецидивирующих инфекций, вызванных Pseudomonas, стафилококками или Streptococcus pneumoniae, доза может быть увеличена до 400 мг с кратностью введения до 3 раз в сутки.

Простатит от 400 мг 2 раза в день до 400 мг 3 раза в день. Курс лечения 2-4 недели.
Для лечения осложнений муковисцидоза легких, вызванных Pseudomonas aeruginosa, у детей в возрасте от 5 до 17 лет назначают внутривенно 10 мг/кг массы тела 3 раза в сутки (максимальная доза 1200 мг). Продолжительность лечения составляет 10-14 дней.

Режим дозирования при нарушениях функции почек или печени

Взрослым при клиренсе креатинина от 30 до 60 мл/мин/1,73 м2 или его концентрации в плазме крови от 1,4 до 1,9 мг/100 мл максимальная доза ципрофлоксацина внутривенно должна составлять 800 мг/сут.(200-400 мг каждые 12ч.). При клиренсе креатинина ниже 30 мл/мин/1,73 м2 или его концентрации в плазме крови от 2 мг/100 мл и выше максимальная доза ципрофлоксацина внутривенно должна составлять 400 мг/сут.(200-400 мг каждые 24 часа).

Пациентам, находящимся на гемодиализе, режим дозирования 200-400 мг каждые 24 часа; в дни проведения гемодиализа ципрофлоксацин принимают после этой процедуры. Пациентам, находящимся на перитонеальном диализе: 200-400 мг каждые 24 часа. Добавляют инфузионный раствор ципрофлоксацина к диализату (внутриперитонеально): 50 мг ципрофлоксацина на литр диализата вводится 4 раза в сутки каждые 6 ч.

При нарушении функции печени коррекции дозы не требуется.

Режим дозирования у детей с почечной и печеночной недостаточностью изучен не был. Пожилым пациентам дозу снижает на 30%.

Продолжительность применения
Продолжительность терапии зависит от тяжести заболевания и его клинического и бактериологического контроля. Важно продолжать лечение, по меньшей мере, еще 3 дня, после исчезновения лихорадки или других клинических симптомов заболевания.

Средняя продолжительность лечения: до 7 дней - при инфекциях почек, мочевыводящих путей, брюшной полости; в течение всего периода нейтропении у пациентов с ослабленным иммунитетом; максимально 2 месяца - при остеомиелите; 7-14 дней - при других инфекциях.

При инфекциях, вызванных стрептококками, из-за риска поздних осложнений лечение должно продолжаться, как минимум, в течение 10 дней.

При инфекциях, вызванных хламидиями, терапию также следует проводить, как минимум, в течение 10 дней.

Способ применения раствора для инфузий
Препарат вводится внутривенно капельно в течение 30 мин (при дозе 200 мг) и 60 мин (при дозе 400 мг). Инфузионный раствор следует вводить в крупную вену, что позволит предотвратить осложнения в месте инфузии. Инфузионный раствор можно вводить изолированно или вместе с другими совместимыми инфузионными растворами.

Совместимость с другими растворами
Инфузионный раствор ципрофлоксацина совместим с 0,9% раствором натрия хлорида, раствором Рингера, лактатным раствором Рингера, 5% и 10% раствором декстрозы (глюкозы).
Ересектерге несеп шығару жолдарының асқынбаған жұқпалары кезінде, тыныс алу жолдары төменгі бөліктерінің жұқпаларында бір реттік доза 400 мг құрайды, несеп шығару жолдарының асқынған жұқпаларында, ауыр жұқпаларда – бір реттік доза 400 мг; енгізу жиілігі тәулігіне 2 рет. Pseudomonas, стафилококктардан немесе Streptococcus pneumoniae туындаған аса ауыр, өмірге қауіп төндіретін немесе қайталанатын жұқпаларда к/і емдеу қажет болғанда тәулігіне 3 ретке дейін енгізу жиілігімен, дозасы 400 мг –ге дейін арттырылуы мүмкін.

Простатитте күніне 2 рет 400 мг-ден бастап күніне 3 рет 400 мг –ге дейін. Емдеу курсы 2-4 апта.

Pseudomonas aeruginosa туындаған өкпе муковисцидозының асқынуын емдеу үшін 5 жастан 17 жасқа дейінгі балаларға көктамыр ішіне әр кг дене салмағына 10 мг тәулігіне 3 рет тағайындайды (ең жоғарғы доза 1200 мг). Емдеу ұзақтығы 10-14 күнді құрайды.

Бүйрек немесе бауыр қызметі бұзылған кездегі дозалау тәртібі

Ересектерге креатинин клиренсі 30-дан 60 мл/мин/1,73 м2 дейін болғанда немесе оның қан плазмасындағы концентрациясы 1,4-тен 1,9 мг/100 мл-ге дейін болғанда көктамыр ішіне енгізілетін ципрофлоксациннің ең жоғары дозасы тәулігіне 800 мг болуы тиіс (әр 12 сағат сайын 200-400 мг). Креатинин клиренсі 30 мл/мин/1,73 м2 төмен болғанда, немесе оның қан плазмасындағы концентрациясы 2 мг/100 мл немесе одан жоғары болғанда көктамыр ішіне енгізілетін ципрофлоксациннің ең жоғары дозасы тәулігіне 400 мг болуы тиіс (әр 24 сағат сайын 200-400 мг).

Гемодиализде жүрген емделушілерге дозалау тәртібі 200-400 мг әр 24 сағат сайын; гемодиализ жүргізілген күндері ципрофлоксацинді осы емшарадан кейін қабылдайды. Перитонеальді диализде жүрген емделушілерге: 200-400 мг әр 24 сағат сайын. Диализатқа ципрофлоксациннің инфузиялық ерітіндісін қосады (перитонеальді түрде ішке): диализаттың бір литріндегі 50 мг ципрофлоксацин тәулігіне 4 рет әрбір 6 сағат сайын енгізіледі.

Бауыр қызметі бұзылған кезде дозаны түзету қажет емес.

Бүйрек және бауыр қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққан балаларда дозалау тәртібі зерттелмеген. Егде жастағы науқастарға дозасын 30% -ға төмендетеді.

Қолдану ұзақтығы
Емдеу ұзақтығы аурудың ауырлығы мен оның клиникалық және бактериологиялық бақылануына байланысты. Қызба немесе аурудың басқа да клиникалық симптомдары қайтқаннан кейін емді кем дегенде тағы 3 күнге жалғастыру маңызды.

Емдеудің орташа ұзақтығы: 7 күнге дейін – бүйректің, несеп шығару жолдарының, құрсақ қуысының жұқпаларында; нейтропенияның бүкіл кезеңі ішінде иммунитеті әлсіреген емделушілерге; ең көп дегенде 2 ай – остеомиелитте; 7-14 күн – басқа жұқпаларда.

Стрептококктардан туындаған жұқпаларда, кешеуілдеген асқынулардың болуына байланысты, емдеу кем дегенде 10 күн бойы жалғастырылуы тиіс.

Хламидиялардан туындаған жұқпаларда да емдеуді кем дегенде 10 күн бойы жүргізген жөн.

Инфузияға арналған ерітіндіні қолдану тәсілдері
Препаратты 30 минут ( 200 мг дозада ) және 60 минут ( 400 мг дозада ) бойы көктамыр ішіне тамшылатып енгізеді. Инфузиялық ерітіндіні ірі көктамырға енгізген жөн, бұл инфузия жасаған жердің асқынуына жол бермейді. Инфузиялық ерітіндіні бөлек немесе басқа үйлесімді инфузиялық ерітінділермен бірге енгізуге болады.

Басқа ерітінділермен үйлесімділігі
Ципрофлоксациннің инфузиялық ерітіндісі натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісімен, Рингер ерітіндісімен, Рингердің лактатты ерітіндісімен, декстрозаның (глюкозаның) 5% және 10% ерітіндісімен үйлесімді.

Взаимодействие с лекарствами

Особую осторожность при приеме ципрокс (и прочих фторхинолинов) следует проявлять пациентам, которые одновременно принимают препараты, способные удлинять QT интервал (например, антиаритмические препараты класса IА и III, трициклические антидепрессанты, макролиды, нейролептические препараты)

Пробенецид оказывает воздействие на выведение ципрофлоксацина с мочой. Одновременный прием пробенецида и ципрофлоксацина повышает концентрацию ципрофлоксацина в сыворотке.

Тизанидин запрещено принимать одновременно с ципрофлоксацином. В ходе клинического исследования, проведенного на здоровых людях, было обнаружено, что концентрация тизанидина в сыворотке увеличивается (максимальное увеличение концентрации: 7-кратное, диапазон: от 4-кратного до 21-кратного; увеличение средней концентрации в моче: 10-кратное, диапазон: от 6-кратного до 24-кратного) при одновременном приеме с ципрофлоксацином. Увеличение концентрации тизанидина в сыворотке связано с усилением гипотензивного и седативного эффекта.

Прием ципрофлоксацина отрицательно влияет на транспорт метотрексата в почках, что может привести к повышенному уровню концентрации метотрексата в плазме и риску возникновения токсических реакций метотрексата. Одновременный прием данных препаратов не рекомендован.

Одновременный прием ципрофлоксацина и теофиллина способен вызвать нежелательное увеличение концентрации теофиллина в сыворотке. Это может привести к ряду побочных эффектов, а в редких случаях и к летальному исходу. При одновременном приеме данных препаратов следует регулярно проверять концентрацию теофиллина в сыворотке и сокращать дозу теофиллина в случае необходимости.

При одновременном приеме ципрофлоксацина и кофеина или пентоксифиллина в сыворотке увеличивается концентрация данных производных ксантина.

Одновременный прием ципрофлоксацина и фенитоина может привести к увеличению или снижению уровней концентрации фенитоина в сыворотке, а потому рекомендуется проводить регулярное наблюдение за концентрацией препарата.

При одновременном приеме ципрофлоксацина и медицинских препаратов, содержащих циклоспорин наблюдается временное повышение концентрации креатинина в сыворотке. Таким образом, необходимо осуществлять меры контроля содержания креатиниа в сыворотке дважды в неделю.

Одновременный прием ципрофлоксацина и антагониста витамина К может усиливать его антикоагулянтный эффект. Степень риска варьирует в зависимости от скрытых инфекций, возраста и общего состояния пациента, а потому воздействие ципрофлоксацина на увеличение Международного нормализованного отношения (МНО) сложно оценить. Во время и некоторое время после одновременного приема ципрофлоксацина и антагониста витамина К (например, варфарина, аценокумарола, фенпрокоумона или флуиндиона) следует как можно чаще проверять МНО.

В некоторых случаях при одновременном применении ципрофлоксацина и медицинских препаратов, содержащих глибенкламид, воздействие глибенкламида на организм может усиливаться, что может привести к гипогликемии.

В результате клинических исследований было доказано, что одновременное использование дулоксетина с сильными ингибиторами изофермента CYP450 1A2 может привести к увеличению максимальной концентрации и средней концентрации дулоксетина в моче. Несмотря на то, что клинические сведения о взаимодействии дулоксетина с ципрофлоксацином отсутствуют, при одновременном приеме данных препаратов могут возникнуть похожие воздействия (см. раздел 4.4).

В результате клинических исследований было доказано, что одновременное использование ропинирола и ципрофлоксацина (умеренного ингибитора изофермента CYP450 1A2) способно привести к увеличению максимальной концентрации и средней концентрации ропинорола в моче на 60% и 84% соответственно. Во время и некоторое время после одновременного приема ципрофлоксацина и ропинирола рекомендуется отслеживать возникновение побочных эффектов и соответствующим образом сокращать дозы.

В результате исследований, проведенных на здоровых добровольцах, было доказано, что при одновременном приеме ципрофлоксацина (умеренного ингибитора изофермента CYP450 1A2) и медицинских препаратов, содержащих лидокаин, клиренс введенного внутривенно лидокаина снижается на 22%. Несмотря на то, что лидокоин хорошо переносится, возможное взаимодействие данного препарата с ципрофлоксацином способно вызывать побочные эффекты.

После 7-дневного одновременного приема 250 мг ципрофлоксацина и клозапина концентрации клозапина и N-дезметилклозапина увеличились на 29% и 31% соответственно. Во время и некоторое время после одновременного приема ципрофлоксацина и клозапина рекомендуется проводить клиническое наблюдение за пациентами и соответствующим образом сокращать дозу клозапина.

Максимальная концентрация и средняя концентрация силденафила в моче увеличилась примерно в два раза у здоровых добровольцев после того, как они одновременно перорально принимали 50 мг силденафила и 500 мг ципрофлоксацина. Таким образом, следует быть особенно внимательным при назначении ципрофлоксацина одновременно с силденафилом, учитывая при этом все риски и преимущества.
Ципроксты қабылдау кезінде (және басқа да фторхинолиндерді) бір мезгілде QT аралығын ұзартатын препараттарды (мысалы, IА және III класты аритмияға қарсы препараттарды, үшциклды антидепрессанттарды, макролидтерді, нейролептикалық препараттарды) қабылдап жүрген науқастарға ерекше абай болу керек

Пробенецид ципрофлоксациннің несеппен шығарылуына әсер етеді. Пробенецид пен ципрофлоксацинді бір мезгілде қабылдау қан сарысуында ципрофлоксациннің концентрациясын арттырады.

Тизанидинді бір мезгілде ципрофлоксацинмен бірге қабылдауға тыйым салынады. Дені сау тұлғаларға жүргізілген клиникалық зерттеулер барысында тизанидиннің сарысудағы концентрациясының (концентрациясының ең жоғары артуы : 7 есе, диапазоны: 4 еседен 21 есеге дейін; несептегі орташа концентрациясының артуы: 10 есе, диапазоны: 6 еседен 24 есеге дейін ) ципрофлоксацинмен бір уақытта қабылданғанда жоғарылайтыны анықталған. Тизанидиннің қан сарысуындағы концентрациясының артуы гипотензивті және седативті әсерінің күшеюімен байланысты.

Ципрофлоксацинді қабылдау бүйректердегі метотрексат тасымалына теріс ықпал етеді, бұл плазмадағы метотрексат концентрациясының жоғары деңгейіне және метотрексаттың уытты реакцияларының пайда болу қаупіне алып келуі мүмкін. Аталған препараттарды бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды.

Ципрофлоксацин мен теофиллинді бір мезгілде қолдану қан сарысуында теофиллин концентрациясының жағымсыз ұлғаюын туындатады.

Бұл бірқатар жағымсыз әсерлерге алып келуі, ал сирек жағдайларда өліммен аяқталуы мүмкін. Бұл препараттарды бір мезгілде қабылдаған кезде қан сарысуында теофиллин концентрациясын ұдайы тексеріп отыру керек және қажет болса теофиллиннің дозасын қысқарту керек.

Ципрофлоксацин мен кофеинді немесе пентоксифиллинді бір мезгілде қолданғанда қан сарысуында аталған ксантин туындыларының концентрациясы ұлғаяды.

Ципрофлоксацин мен фенитоинді бір мезгілде қолдану қан сарысуында фенитоин концентрациясы деңгейінің артуына немесе төмендеуіне әкелуі мүмкін, сондықтан препараттың концентрациясына жүйелі түрде бақылау жүргізу керек.

Ципрофлоксацин мен құрамында циклоспорин бар медициналық препараттарды бір уақытта қабылдаған кезде қан сарысуында креатинин концентрациясының уақытша жоғарылауы байқалады. Демек, қан сарысуындағы креатинин мөлшеріне аптасына екі рет бақылау шараларын жүргізу қажет.

Ципрофлоксацинді және К витамині антагонистерін бір мезгілде қабылдау оның антикоагулянтты әсерін күшейтуі мүмкін. Қауіп дәрежесі жасырын жұқпаларға, емделушінің жасына және жалпы жағдайына байланысты ауытқиды, сондықтан ципрофлоксациннің Халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) ұлғаюына әсерін бағалау оңай емес. Ципрофлоксацин мен К витамині антагонистерін (мысалы, варфарин, аценокумарол, фенпрокоумон немесе флуиндион) бір мезгілде қабылдау уақытында және қабылдаудан кейін біраз уақыттан соң мүмкіндігінше жиі ХҚҚ тексеріп отыру керек.

Кейбір жағдайларда ципрофлоксацин мен құрамында глибенкламид бар медициналық препараттарды бір мезгілде қабылдау кезінде глибенкламидтің организмге әсер етуі күшеюі мүмкін, бұл гипогликемияға алып келуі мүмкін.

Клиникалық зерттеулер нәтижесінде дулоксетинді CYP450 1A2 изоферментінің күшті тежегіштерімен бір уақытта қолдану несепте дулоксетиннің ең жоғарғы және орташа концентрациясының артуына әкелуі мүмкін екендігі дәлелденген. Дулоксетиннің ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі жайында клиникалық мәліметтер жоқ болғанына қарамастан, бұл препараттарды бір уақытта қабылдаған кезде мынаған ұқсас әсерлер пайда болуы мүмкін (4.4 тармағын қара).

Клиникалық зерттеулер нәтижесінде ропинирол және ципрофлоксацинді (CYP450 1A2 изоферментінің орташа тежегіші) бір уақытта пайдаланудың ропиноролдың ең жоғарғы және орташа концентрациясының несепте тиісінше 60% және 84% ұлғаюына алып келуі мүмкін екендігі дәлелденген. Ципрофлоксацин мен ропиниролды бір мезгілде қабылдау кезінде және қабылдаудан кейін біраз уақыттан соң жағымсыз әсерлердің пайда болуын байқап қадағалап отыру және тиісінше дозасын қысқарту ұсынылады.

Дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеулер нәтижесінде ципрофлоксацинді (CYP450 1A2 изоферментінің орташа тежегіші ) және құрамында лидокаин бар медициналық препараттарды бір уақытта қолдану, көктамыр ішіне енгізілген лидокаин клиренсінің 22% төмендейтіні дәлелденген. Лидокоиннің жағымдылығы жақсы болуына қарамастан бұл препараттың ципрофлоксацинмен болуы мүмкін өзара әрекеттесуі жағымсыз әсерлер туындатуға қабілетті.

250 мг ципрофлоксацин мен клозапинді 7 күндік бір мезгілде қолданудан кейін клозапин және N-дезметилклозапиннің концентрациясы тиісінше 29% және 31% жоғарылады. Ципрофлоксацин және клозапинді бір мезгілде қабылдау уақытында және қабылдаудан кейін біраз уақыттан соң емделушілерге клиникалық бақылау жүргізу ұсынылады және тиісінше клозапиннің дозасын азайту керек.

Дені сау еріктілерде, олар бір уақытта ішу арқылы 50 мг силденафил және 500 мг ципрофлоксацинді қабылдағаннан кейін силденафилдің несептегі ең жоғарғы және орташа концентрациясы шамамен екі есе жоғарылады. Сондықтан, ципрофлоксацинді бір мезгілде силденафилмен бірге тағайындаған кезде барлық артықшылықтары мен қаупін ескере отырып, аса мұқият болу керек.

Передозировка ципроксом в растворе

Симптомы: головокружение, тремор, головная боль, усталость, конвульсии, галлюцинации, чувство дезориентации, дискомфорт в области живота, нарушения функции почек и печени, а также кристаллурия и гематурия

Лечение: специфический антидот неизвестен. Необходимо промывание желудка, контроль за состоянием больного, при необходимости проводят симптоматическую терапию. Необходимо обеспечить достаточное поступление жидкости в организм. С помощью гемодиализа или перитонеального диализа может быть выведено незначительное количество ципрофлоксацина (менее 10%).

В случае передозировки необходимо осуществлять симптоматическое лечение. Следует также провести электрокардиографию, так как ципрофлоксацин способен удлинять интервал QT.
Симптомдары: бас айналу, тремор, бас ауыру, шаршау, конвульсия, елестеулер, бағдардан адасу сезімі, іш тұсындағы жайсыздық, бүйрек және бауыр қызметінің бұзылуы, сондай-ақ кристаллурия және гематурия

Емі: өзіне тән у қайтарғысы белгісіз. Асқазанды шаю қажет, науқастың жағдайын бақылау керек, қажет болса симптоматикалық ем жүргізіледі. Организмге жеткілікті мөлшерде сұйықтықтың түсуін қамтамасыз ету қажет. Гемодиализ немесе перитонеальді диализдің көмегімен ципрофлоксациннің елеусіз мөлшері (10% аз) шығарылуы мүмкін.

Артық дозалану жағдайында симтоматикалық ем жүргізу қажет.

Сондай-ақ ципрофлоксацин QT аралығын ұзартуы мүмкін болғандықтан, электрокардиография жүргізу керек.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
Через 60 мин после начала инфузии препарата в дозе 200-400 мг концентрация ципрофлоксацина в плазме крови составляет 2,1 мкг/мл или 4,6 мкг/мл. Биодоступность варьирует от 50% до 85%.

Распределение
Ципрофлоксацин хорошо распределяется в ткани и жидкости организма, при этом высокие концентрации устанавливаются в желчи, легких, почках, печени, желчном пузыре, матке, семенной жидкости, ткани предстательной железы, миндалинах, эндометрии, фаллопиевых трубах и яичниках. Концентрация ципрофлоксацина в этих тканях выше, чем в сыворотке крови. Ципрофлоксацин также хорошо проникает в жидкие среды глаза, в кости, бронхиальный секрет, слюну, кожу, мышцы, в плевру, брюшину и в лимфу. Проникает через плацентарный барьер. В спинномозговую жидкость проникает в небольшом количестве, концентрация ципрофлоксацина при невоспаленных мозговых оболочках составляет 6-10% от таковой в сыворотке крови, при воспаленных - 14-37%. Концентрация ципрофлоксацина в нейтрофилах в 2-7 раз выше, чем в сыворотке крови. Объем распределения составляет 2-3,5 л/кг. Связывание с белками плазмы - 30%.

Метаболизм и выведение
Биотрансформируется в печени (15-30%) с образованием малоактивных метаболитов (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксиципрофлоксацин, формилципрофлоксацин). Выводится преимущественно с мочой (50-70%); 15-30% - с калом. Период полувыведения составляет 3-5 ч. При хронической почечной недостаточности период полувыведения увеличивается до 12 ч.
Сіңуі
Препараттың 200-400 мг дозасымен инфузияны бастағаннан кейін 60 минуттан соң қан плазмасында ципрофлоксациннің концентрациясы 2,1 мкг/мл немесе 4,6 мкг/мл болады. Биожетімділігі 50%-дан 85%-ға дейін өзгеріп отырады.

Таралуы
Ципрофлоксацин организмнің тіндеріне және сұйықтығына жақсы таралады, мұндай кезде өтте, өкпеде, бүйректерде, бауырда, өт қалтасында, жатырда, ұрықтық сұйықтығында, қуықасты безінің тіндерінде, бадамша бездерде, эндометрийде, фаллопий түтіктерінде және аналық бездерде жоғары концентрациялары анықталады. Ципрофлоксациннің бұл тіндердегі концентрациясы, қан сарысуындағыға қарағанда, жоғары болады. Ципрофлоксацин сондай-ақ көздің сұйық ортасына, сүйекке, бронх секретіне, сілекейге, теріге, бұлшықетке, плевраға, ішпердеге және лимфаға да жақсы өтеді. Плацентарлы бөгет арқылы өтеді. Жұлын сұйықтығына аздаған мөлшерде енеді, қабынбаған ми қабықтарында ципрофлоксациннің концентрациясы қан сарысуындағы осындайдың 6-10%, қабынған кезде 14-37% құрайды. Нейтрофилдердегі ципрофлоксацин концентрациясы, қан сарысуындағыға қарағанда, 2-7 есе жоғары болады. Таралу көлемі дене салмағының әр кг-на шаққанда 2-3,5 л құрайды. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 30%.

Метаболизмі және шығарылуы
Бауырда биотрансформацияланып (15-30%), белсенділігі аз метаболиттер (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксиципрофлоксацин, формилципрофлоксацин) түзеді. Көбіне несеппен бірге (50-70%); 15-30%- нәжіспен бірге шығарылады. Жартылай шығарылу кезеңі 3-5 сағатты құрайды. Бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігінде жартылай шығарылу кезеңі 12 сағатқа дейін ұлғаяды.

Фармакодинамика

Противомикробный препарат широкого спектра действия из группы фторхинолонов. Действует бактерицидно. Ингибирует фермент ДНК-гиразу бактерий, вследствие чего нарушаются репликация ДНК и синтез клеточных белков бактерий. Ципрофлоксацин действует как на размножающиеся микроорганизмы, так и на микроорганизмы, находящиеся в фазе покоя.

Препарат активен в отношении грамотрицательных бактерий: Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Citrobacter spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Serratia marcescens, Hafnia alvei, Edwardsiella tarda, Providencia spp., Morganella morganii, Vibrio spp., Yersinia spp., Haemophilus spp., Pseudomonas aeruginosa, Moraxella catarrhalis, Aeromonas spp., Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Campylobacter jejuni, Neisseria spp.; внутриклеточных микроорганизмов: Legionella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium avium-intracellulare; грамположительных бактерий: Streptococcus spp. (в т.ч. Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae), Staphylococcus spp. (в т.ч. Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus). Большинство стафилококков, устойчивых к метициллину, устойчивы и к ципрофлоксацину.

К препарату умеренно чувствительны Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis; устойчивы Corynebacterium spp., Bacteroides fragilis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophila, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroids, Treponema pallidum.

При приеме Ципрокса не происходит развития параллельной устойчивости к другим антибиотикам, не принадлежащим к группе ингибиторов гиразы, что делает его высокоэффективным в отношении бактерий, которые устойчивы к аминогликозидам, пенициллинам, цефалоспоринам, тетрациклинам.
Әсер ету ауқымы кең, фторхинолондар тобына жататын микробтарға қарсы препарат. Бактерицидтік әсер береді. Бактериялардың ДНҚ-гираза ферментін тежейді, соның нәтижесінде ДНҚ репликациясы және бактериялардың жасушалық ақуыздарының синтезі бұзылады. Ципрофлоксацин көбеюі кезеңіндегі микроорганизмдерге де, сонымен қатар тыныштық кезеңіндегі микроорганизмдерге де әсер етеді.

Препарат мына грамтеріс бактерияларға қарсы белсенді: Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Citrobacter spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Serratia marcescens, Hafnia alvei, Edwardsiella tarda, Providencia spp., Morganella morganii, Vibrio spp., Yersinia spp., Haemophilus spp., Pseudomonas aeruginosa, Moraxella catarrhalis, Aeromonas spp., Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Campylobacter jejuni, Neisseria spp.; жасушаішілік микроорганизмдер: Legionella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Mycobacterium avium-intracellulare; грамоң бактериялар: Streptococcus spp. (оның ішінде Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae), Staphylococcus spp. (оның ішінде Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus). Метициллинге төзімді стафилококктардың көбісі ципрофлоксацинге де төзімді.

Препаратқа Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis орташа сезімтал; Corynebacterium spp., Bacteroides fragilis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophila, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroids, Treponema pallidum төзімді.

Ципроксті қабылдаған кезде гираза тежегіштері тобына жатпайтын басқа антибиотиктерге параллельді төзімділік дамымайды, ол оның аминогликозидтерге, пенициллиндерге, цефалоспориндерге, тетрациклиндерге төзімді бактерияларға қарсы тиімділігін жоғары етеді.

Упаковка и форма выпуска

Раствор для инфузий в пластиковом пакете с системой для инфузий, объемом 100 мл, вложенном в пакет из полиэтилена. По 1 пакету с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
Инфузияға арналған ерітінді көлемі 100 мл, полиэтиленнен жасалған пакетке салынған инфузияға арналған жүйемен бірге, пластик пакетте. 1 пакеттен медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.